اندروید به زودی دسته بازی شما را به ماوس تبدیل می‌کند!
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری، به‌نظر می‌رسد که سیستم‌عامل اندروید به زودی قابلیت تبدیل دسته بازی به ماوس را فراهم خواهد کرد که می‌تواند برای دسترسی‌پذیری بسیار مفید باشد.
در نسخه بتا ۱ اندروید ۱۷ QPR3، رشته‌هایی مشاهده شده که به عملکرد جدید ماوس دسته بازی اشاره دارند. به‌نظر می‌رسد که به‌روزرسانی آینده‌ای امکان کنترل آزادانه نشانگر ماوس با استفاده از کنترلرهای بازی را فراهم خواهد کرد. هنوز مشخص نیست که این قابلیت چه زمانی فعال خواهد شد.
در حال حاضر، کنترل اندروید با استفاده از دسته بازی ممکن است، اما این کنترل محدود است و کنترلرها تنها می‌توانند نشانگری را بین عناصر قابل کلیک روی صفحه جابجا کنند. با رونمایی از ویژگی جدید ماوس دسته بازی، کاربران قادر خواهند بود تا با استفاده از دسته بازی خود، نشانگر ماوس را به‌طور آزادانه کنترل کنند.
این ویژگی جدید می‌تواند مشکلاتی را که در کنترل عناصر رابط کاربری مانند منوهای شناور یا فیدهای اسکرولینگ وجود دارد، حل کند. نشانگر ماوس آزاد به‌طور کامل ورودی لمسی را شبیه‌سازی می‌کند: کاربران می‌توانند از جوی‌استیک کنترلر خود برای قرار دادن نشانگر در هر نقطه از صفحه استفاده کنند و از دکمه عمل پیش‌فرض کنترلر برای شبیه‌سازی ضربه در هر مکان بهره ببرند.
چندین رشته در اندروید ۱۷ QPR3 Beta 1 به ویژگی جدید ماوس دسته بازی اشاره کرده و حتی عملکرد آن را توصیف می‌کنند: “ماوس دسته بازی” به کاربران اجازه می‌دهد تا با استفاده از یک دسته بازی متصل، نشانگر را کنترل کنند و اقداماتی را انجام دهند. کنترل به سبک ماوس در حال حاضر با استفاده از کنترلرهایی که دارای تاچ‌پد داخلی هستند یا از طریق استفاده از برنامه‌های جانبی نقشه‌برداری کلید امکان‌پذیر است. اما افزودن این قابلیت به‌طور مستقیم به اندروید، استفاده از دسته بازی به‌جای ماوس را بسیار ساده‌تر خواهد کرد. این موضوع می‌تواند تأثیرات بزرگی بر روی کاربرانی که در استفاده از صفحه‌نمایش‌های لمسی مشکل دارند، داشته باشد.
ما نمی‌توانیم از رشته‌هایی که بررسی کرده‌ایم بگوییم که این ویژگی چه زمانی واقعاً در دسترس خواهد بود، اما با توجه به وجود برخی از آن‌ها در اندروید ۱۷ QPR3 Beta 1، ممکن است این ویژگی در نسخه پایدار QPR3 که انتظار می‌رود در بهار آینده منتشر شود، رونمایی شود.
⚠️ تجزیه و تحلیل APK به پیش‌بینی ویژگی‌هایی که ممکن است در آینده بر روی یک سرویس ارائه شوند، بر اساس کد در حال پیشرفت کمک می‌کند. با این حال، ممکن است چنین ویژگی‌های پیش‌بینی‌شده‌ای به نسخه عمومی نرسند.
